آقا یکبار از این دیو اهورایی سوال کردیم این شعر از بلخی یعنی چی؟ گفت مادر صلواتی، مشکل ما با شما کسخل ها ابدی است، آخه قربونت برم، شما یا ستاره شناس میشید یا شاعر، همتون مارو گائیدید، بند و بساط اینارو ما هی باید جمع کنیم، سوسول کونی ها

دل مرا عجب آید همی ز کار هوا

که مشک‌بوی سلب شد ز مشک‌بوی صبا

ز رنگ و بوی همی دانم و ندانم از آنک

چنین هوا ز صبا گشت یا صبا ز هوا

درخت اگر عَلَم پرنیان گشاد رواست

که خاک باز کشیدست مفرش دیبا

به نور و ظلمت ماند زمین و ابر همی

به درّ و مینا ماند سرشک ابر و گیا