آقا اومدم بنویسم شاعر میگه فلان و بهمان، یک دفعه یک صدای مهیب داد زد: شاعر گوه خورد مرتیکه. حالا دارم دنبالش میگردم کدوم سوراخی تو اتاق غیبش زد

گر شرم همی از آن و این باید داشت

پس عیب کسان زیر زمین باید داشت

ور آینه وار نیک و بد بنمائی

چون آینه روی آهنین باید داشت