برخی آدم بودن رو در حد دکلمه ی یک شعر، فرض مثال یک شعر از سیاوش کسرایی میدونن، بنده هم از بچگی سرو صدا های این هارو گوش میدادم بالا پائین رفتن صدا ها، اوج احساسات، ترکیب و شمایل های عجیب غریب و فقط یک چیز میگفتم و میرفتم: بپا نگوزی سیب زمینی