یقین کن که آدمی... از ما مار تری... یقین مارو میتونی با خودت ببری... یقین من باهات از همون خاک... یقین تویی منو رویای میبری... یقین تو همه چی سر جاش میبری.. من همش رو بلدم اگر بلدی ببر منم همه راه رو چشم بسته بلدم. ببرم... شاعر میگه: من خار خسک تو شاخ شمشاد
ز هر خاکی که بوی عشق برخاست/یقین کن تربت لیلی در آنجاست هزار سال گذشت......(...)
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen